نامه‌ی سالار صدیق همدانی، زندانی سیاسی تبعیدی و محبوس در زندان کامیاران

سالار صدیق همدانی

زندانی سیاسی، سالار صدیق همدانی با انتشار نامه‌ای به شرح مشکلات و شکنجه‌های اعمال شده به او و پدرش ابراهیم صدیق همدانی پرداخته است. وی در بخشی از این نامه با بیان اینکه آیا این حق زندانیان سیاسی است که در کنار زندانیان مرتبط با مواد مخدر و یا زندانیان جرائم عمومی نگهداری شوند؟

به گزارش کمپین دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی، زندانی سیاسی، سالار صدیق همدانی با انتشار نامه‌ای به شکنجه های خود و پدرش اشارزه کرده و در بخشی از آن  نوشته است: «علیرغم تشخیص پزشکان مبنی بر وخامت حال پدرم و الزام انتقال به بیمارستان، وی از رسیدگی پزشکی محروم بوده و حتی داروهای مورد نیاز نیز در دسترسش قرار نمی‌گیرد». سالار و ابراهیم صدیق همدانی، زندانیان سیاسی که از زندان ارومیه به ترتیب به زندان های کامیاران و مریوان منتقل شده‌اند، هم اکنون در کنار زندانیان جرائم عمومی نگهداری می‌شوند و در مواردی توسط زندانیان تهدید و مورد حمله قرار گرفته‌اند.

متن کامل این نامه که نسخه‌ای از آن در اختیار کمپین قرار گرفته  در ادامه می آید:

«من سالار صدیق همدانی به همراه پدرم ابراهیم صدیق همدانی به اتهام عضویت در سازمان مجاهدین خلق، در حال تحمل سومین سال محکومیت خود هستیم.

پس از بازداشت، تحت شدیدترین شکنجه های روحی و روانی در وزارت اطلاعات سپاه قرار گرفتیم و پس از انتقالمان به زندان ارومیه به تحمل حبس محکوم شدیم.

در زندان با تحریک مسولان زندان و نیروهای سازمان اطلاعات، توسط زندانیان جرائم خشن تهدید و در بعضی موارد با چاقو به ما حمله شد. پس از مدتی من به وزارت اطلاعات منتقل شدم و تحت شدیدترین شکنجه های روانی قرار گرفتم. در پرونده دیگری که برای ما تشکیل شد، به ۱۱ ماه حبس محکوم شدیم.

مدتی بعد من و پدرم هر دو به مدت ۴۰ روز به سازمان اطلاعات سپاه منتقل شده و تحت شکنجه های جسمی و روانی قرار گرفتیم. پس از بازگشت به زندان مجددا توسط بعضی از زندانیان با چاقو مورد حمله قرار گرفتیم و مسئولین زندان ارومیه نیز پاسخگو نبودند.

علیرغم ابتلای پدرم به بیماری دیابت، وی از رسیدگی پزشکی در زندان ارومیه محروم بود. این در حالی است که پزشک متخصص طی نامه‌ای خطاب به زندان نوشته بود که پدرم باید تحت نظر پزشکان متخصص در بیمارستان خارج از زندان بستری شود. اما مسئولان زندان از اعزام وی به بیمارستان امتناع کردند و حتی داروهای مورد نیاز وی نیز در دسترسش قرار نمی‌گیرد.

علیرغم اینکه پدرم در شرایط نامناسب جسمی به سرمیبرد، ما را به زندان های مختلفی تبعید کردند. پدرم به زندان شهرستان مریوان و من به زندان کامیاران در کنار زندانیان مرتبط با مواد مخدر تبعید شدم.

چرا ما در زندان ارومیه، به بند زندانیان سیاسی منتقل نشدیم؟ آیا این حق زندانیان سیاسی است که در کنار زندانیان مرتبط با مواد مخدر و یا زندانیان جرائم عمومی نگهداری شوند؟

ما پشت میله های زندان هستیم و دستانمان بسته است. میخواهیم دنیا بداند چه شکنجه‌هایی تحمل کرده‌ایم.

از سازمان‌های حقوق بشری میخواهیم که صدای ما باشند تا شاید این جنایت‌ها متوقف شود.

سالار صدیق همدانی/زندان کامیاران»

زندانیان سیاسی، سالار و ابراهیم صدیق همدانی پیشتر از زندان ارومیه به ترتیب به زندان های کامیاران و مریوان منتقل شده و در کنار زندانیان جرائم عمومی نگهداری میشوند. آنها از روز دوشنبه ۱۳ دی‌ماه، در اعتراض به عدم اجرای اصل تفکیک جرائم دست به اعتصاب غذا زده اند و ابراهیم صدیق همدانی، در حالی که در اعتصاب غذا به سر می برد به یکی از سلولهای انفرادی زندان مریوان منتقل شد.

پاسخ ترک

لطفا نظر خود را وارد کنید
لطفا نام خود را اینجا وارد کنید

یازده + هفده =